Friday, October 13, 2006

จุดหมายของชีวิต (อีกแล้ว)

...




...

3 comments:

Anonymous said...

จากสวยนอกซอย
เนื่องจากวันนี้เป็นวันศุกร์ 13 และดิฉันมีความเครียดจัดเป็นพิเศษ จึงได้ไปหั่นผมที่ไว้มาสองปีสั้นปะบ่า แล้วก็นึกถึงโจ๊กฝืด ๆ ที่อ่านเจอมาว่า

"สาวเอย อย่าตัดผม สิ่งที่ผู้ชายกลัวมากหลังการแต่งงานคือการที่วันดีคืนดีสาวเจ้าก็ไปหั่นผมเสียสั้นจู๋และเค้าก็ต้องทนอยู่กับเธอไปชั่วชีวิต"

อืม..ไอ้เราก็ไม่มีคนที่ต้องมา "ทน" เรา ที่รู้สึกหลังตัดผมคือ เออว่ะ ชีวิตก็มีอะไรให้หันเหไปสนใจบ้างนอกจากเรื่องเดิมๆ

ทุกครั้งที่ดูโคดสะนาไทยประกันชีวิตเรื่องลูกที่ท้อง แล้วคนเป็นพ่อบอกว่า "พ่อรักลูก พ่อก็รักลูกของลูกด้วย" ดิฉันรู้สึกเหมือนจะตายทุกที อยากมีบุตรใจแทบขาดดดดดดดดด จริง ๆนะ อยากมีลูกมากกว่าอยากมีสามีอีก

เฮ้อ จะไปคิดเรื่องจุดหมายของชีวิตไปมากมายทำไม
จำได้ไหมว่าคุณน้องโอปอได้กล่าวไว้ว่า "คิดมากปวดหัว...มี...ดีกว่า

เราว่านี่โคตรจะจริงเลยนะคะ คุณพี่

No More Brain said...

จุดหมายนี่ก็ดีนะคะ
ทำให้เราได้เดินทาง

แต่บางทีคนเรามุ่งไปสู่จุดหมาย
กลับลืมทักทายระหว่างทางไปซะนี่

Girl From Mars said...

จุดหมายของชีวิต = การใช้ชีวิตเพื่อรอวันตาย
แต่ในระหว่างการเดินทางไปถึงวินาทีสุดท้าย
ก็ควรจะทำอะไร อะไร ที่ตนเองมีความสุข
หรือได้แบ่งปัน ได้สร้างความประทับใจดีๆ ให้กับคนอื่นได้จนจำถึงเราบ้าง ดีกว่าการตายจากไป โดยที่ไม่มีอนุสรณ์ความดีอะไรให้คนนึกถึง เพราะนั้นเป็นความทรงจำอันทรงคุณค่าที่จะทิ้งไว้บนโลกใบนี้ ให้คนได้ระลึกถึงว่า ครั้งหนึ่งเคยมีเราอยู่ที่นี้...

แน่อะไรล่ะ คือ ความดี ประโยชน์ หรือความรู้อันทรงคุณค่า ที่จะทำให้คนจดจำเราได้.. แย่หน่อยที่เราไม่ได้ถูกสร้างมาให้เป็นอัจฉริยะเหมือนไอสไตน์ ดังนั้น ก็ต้องหาหนทางกันไป ว่าจะทำอย่างไร เพื่อแสดงการมีตัวตน ว่า เฮ้ ฉันเคยอยู่ตรงนี่น่ะ...