...
คลิปวิดีโอถ่ายทำจากงานแต่งงานของน้องบุ๊ย โบสถ์เซนต์นิโคลัส และโรงแรม The Zign พัทยา วันศุกร์ที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551 ใส่เพลงประกอบ Canon in D เพลงคลาสสิคที่มักจะถูกนำมาใช้เล่นในงานแต่งงาน เวอร์ชั่นนี้เป็นเพลงจากหนังเกาหลี The Classic
...
Monday, March 03, 2008
Vassy & Berry Wedding Day
Tuesday, January 22, 2008
Phuphimarn Resort with theme from Thunderbirds
...
คลิปวิดีโอทริปไปเที่ยวภูพิมานรีสอร์ท ถ่ายทำแบบ long take ไม่มีการตัดต่อภาพตลอดความยาวคลิปประมาณ 1.45 นาที ใส่เพลงประกอบจากวง The Shadows เป็นเพลงจากการ์ตูนซีรีย์สเก่ากึ๊กเรื่อง Thunderbirds
...
Posted by
the aesthetics of loneliness
at
12:29 PM
Labels: การเดินทาง, คลิปวิดีโอ, หนังสั้น
Sunday, December 30, 2007
Childhood and Manhood
...
คลิปวิดีโอการเดินทางไปจังหวัดขอนแก่นกับป๊า โดยรถไฟดีเซลรางปรับอากาศ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2550 เพื่อไปเยี่ยมแม่ที่ไปผ่าตัดหมอนรองกระดูกสันหลัง ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ใส่เพลงประกอบ Childhood and Manhood ซาวนด์แทร็คจากหนังเรื่อง Cinema Paradiso ปกติผมมักจะอยู่บ้านตลอด และไม่ค่อยได้พาป๊ากับแม่ไปไหนมาไหนบ่อยนัก คราวนี้พาป๊าไป เพราะไม่อยากให้เดินทางคนเดียว มันอันตรายสำหรับคนแก่ ผมคิดว่าในการเดินทางครั้งนี้ ทำให้ผมรู้สึกเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ
...
เพิ่มเติม "เมื่อฉันแก่ตัวลง"
ก็อปปี้ข้อความนี้มาจากฟอร์เวิร์ดเมล์ ไม่รู้ที่มาที่ไป และไม่รู้ว่าใครคือเจ้าของต้นฉบับ แต่อยากนำมาเผยแพร่ให้อ่านกัน
เมื่อฉันแก่ตัวลง ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็น...
ขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้นอีกสักนิด
ตอนฉันทำแกงหกใส่เสื้อตัวเอง...
ตอนฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า...
ขอให้คิดถึงตอนแรกๆ ที่ฉันใช้มือสอนเธอทำทุกอย่าง...
ตอนฉันเริ่มพร่ำบ่นแต่เรื่องเดิมๆ ที่เธอรู้สึกเบื่อ...
ขอให้อดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉัน
ตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซ้ำๆซากๆ
ที่เธอชอบฟังจนหลับไป...
ตอนฉันต้องการให้เธอช่วยอาบน้ำให้ อย่าตำหนิฉันเลย
ยังจำตอนที่เธอยังเล็กๆ ฉันต้องทั้งออดอ้อน ทั้งปลอบ
เพื่อให้เธอยอมอาบน้ำได้ไหม...
ตอนฉันงงกับวิทยาการใหม่ๆ อย่าหัวเราะเยาะฉัน
จำตอนที่ฉันเฝ้าอดทน ตอบคำถาม “ทำไม ทำไม”
ทุกครั้งที่เธอถามได้ไหม...
ตอนฉันเหนื่อยล้า จนเดินต่อไม่ไหว
ขอจงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน
เหมือนตอนที่ฉันพยุงเธอให้หัดเดิน...
ในตอนที่เธอยังเล็กๆ
หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กำลังสนทนากันอยู่
ให้เวลาฉันคิดสักนิด...
ที่จริงสำหรับฉันแล้ว กำลังพูดเรื่องอะไรไม่สำคัญหรอก
ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน
ฉันก็พอใจแล้ว...
ตอนเธอเห็นฉันแก่ตัวลง ไม่ต้องเสียใจ
ขอให้เข้าใจฉัน สนับสนุนฉัน...
ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอ
ตอนเธอเพิ่งเรียนรู้ใหม่ๆ...
ตอนนั้นฉันนำพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต
ตอนนี้ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉัน
เดินไปให้สุดเส้นทาง...
ให้ความรักและอดทนต่อฉัน
ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ
ในรอยยิ้มของฉัน...มีแต่ความรัก
อันหาที่สิ้นสุดมิได้ของฉัน
ที่มีให้กับเธอ...
...
Posted by
the aesthetics of loneliness
at
11:54 PM
Labels: คลิปวิดีโอ, บ้าน, เพลง, หนังสั้น
Saturday, January 27, 2007
อนิเมชั่น The Aesthetics of Loneliness
...
ผมนำไฟล์ภาพวาดการ์ตูน The Aesthetics of Loneliness จากคราวที่แล้ว มาจัดการคร็อปภาพทีละช่องๆ นำภาพนิ่งที่ได้นั้น มาเรียงลำดับใหม่หมด แล้วใช้โปรแกรม Window Movie Maker มาตัดต่อภาพละ 3 วินาที นำไปรวมเข้ากับเพลงบรรเลงเปียโน Must Say Goodbye ซึ่งเป็น Main Theme จากหนังเกาหลีเรื่อง IL MARE แล้วผลก็ออกมาได้ดังต่อไปนี้
กลายเป็นหนังโฆษณาสำหรับ DTAC ความยาว 2 นาที ที่ดูเหงาๆ เพลินๆ ดีเหมือนกันนะ ถ้าใครยังไม่ได้อ่านเรื่องราวต้นฉบับที่มาของการ์ตูนเรื่องนี้ เข้าไปอ่านได้ที่ บทความ The Aesthetics of Loneliness
...
Romancing Pizza
...
วิดีโอคลิปล่าสุด ถ่ายทำที่ร้านพิซซ่า Scoozi ถนนข้าวสาร นำมาตัดต่อ และใส่เพลงซาวนด์แทร็ก จากหนังเรื่อง IL POSTINO
ขอขอบคุณนักแสดงกิติมศักดิ์ทุกท่าน คุณ Grappa , คุณ Black Comedy , และคุณ Pawana
...
Saturday, January 20, 2007
Wednesday, November 29, 2006
เพื่อนเก่า
...
โดยไม่คาดฝันมาก่อน ผมได้เจอหน้าเพื่อนเก่าอีกครั้ง ตอนแรกผมนึกว่าเขาได้หายสาบสูญไปจากโลกนี้แล้ว เพราะว่าเขาได้รู้คำตอบของคำถามเกี่ยวกับจุดหมายของชีวิต และเขาได้ออกเดินทางไปยังจุดหมายนั้น ตั้งแต่เมื่อ 2-3 เดือนก่อน อย่างที่เล่าไว้ในบล้อกเรื่องนี้
http://theaestheticsofloneliness.blogspot.com/2006/08/blog-post_31.html
วันนี้อยู่ดีๆ เขาก็กลับมายืนอยู่ตรงที่เดิม หน้าตาท่าทางของเขาไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากนัก ความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด คือวี่แววของความเหนื่อยล้า และความหวาดกลัวอะไรบางอย่าง เราได้ทักทายกันเล็กน้อย เขาดูลุกลี้ลุกลน กระสับกระส่าย และเหมือนกับหวาดระแวงโลกรอบตัว ทำให้ผมเลยไม่กล้าเอ่ยถามถึงเรื่องการเดินทางของเขา ว่าเขาหายไปไหนมา ไปเจออะไรมาบ้าง และได้ไปถึงที่ปลายทาง จุดหมายของชีวิตนั้นแล้วหรือยัง ผมเกรงว่าคำถามนี้อาจจะทำให้เขาสะเทือนใจ บางทีเขาอาจจะยังไปไม่ถึงก็ได้ เขาอาจจะท้อแท้แล้วเดินกลับมาเสียก่อน หรือเขาอาจจะไปถึง แล้วพบความจริงอะไรบางอย่างที่ไม่ตรงกับวาดฝันไว้ ความจริงอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปเป็นแบบนี้
***
